
από τον Alfred
Υποφέρει, θα γεννήσει. Θα πονέσει, όπως η γέννα.
Γι’ αυτό σταθείτε μαζί της, κρατηθείτε χέρια εάν προκύψει ανάγκη.
Έχετε τη σκέψη της, σας υποστηρίζει και σας οδηγεί.
Θα σειστεί όταν έρθει η βραδυά. Έχετε υπομονή με τον εαυτό σας και τους άλλους. Εμπιστευτείτε μας, είμαστε πάντοτε μαζί σας. Συνεχίστε στο άρπαγμα του χεριού της Γαίας σας.
Να ‘στε γενναίοι την ώρα εκείνη, που απαιτεί απ’ όλους τα πάντα.
Ακούστε τις σάλπιγγες όταν θα σημάνουν ξανά από χώρα μακρινή. Είναι το κάλεσμα της αγάπης και θα σας συνεπάρει.
Να ‘στε γενναίοι και παραμείνετε πράοι.
Ας είναι έτσι λοιπόν.“




